Өгүүллэг

Ах – Өгүүллэг /үргэлжлэл /

Ааваа та цонхоор юу ширтэвээ гэж жаахан охин унталгын хувцастайгаа нүдээ нухасаар нойрмогдуу гарч ирээд бодолдоо гүн дарагдсан аавынхаа өвөр дээр суув . Охин :Ааваа та бороонд дунд юу бодоо бэ .Аав:нь Ахыгаа бодоод Дорж ахыг юу Аавд өөр бас нэг ах байсан юм .Аав нь чамд яриаж өгөхүү за ааваа . Би яг л чам шиг байлаа ах маань надаас 2 ах би яг л чам шиг байлаа .Цагаан сар болохоор хүмүүс надад чихэр өгнө. Ах маань чихэрээ түрүүлж идэжхээд дараа нь Миний чихэрийг булааж намайг дандаал уйлуулна .

Манай Аав барагтаа юм яриадагүй нүдээрэйл инээсэн хүн байсан Ээж маань үнэхээр үзэсгэлэнтэй эмэгтэй байж билээ . Тэр хоёр маань ахыг дүүгээ сайн харж байгаарай гэж хэлсэн ах за гэсэн . Тэр хоёр хэцээ ч эргэж ирэхгүйгээр хол явсан юм .Намайг хүүхэдийн асрамжруу явуулах гэсэн боловч ах уйлаад би дүүгээ сайн харж чадна гээд уйлаж гуйгаад байж авч үдсэн юм .Бид хоёрыг хамаатны хоёр гурав хонуулаад ямар ч шалтгаангүйгээр хоорондоо хэрэлдэж эсвэл тогоо шангаа тачигнуулаад ярин бид хоёрыг явуулахын түүс болно .Бид бид хоёр жоохон томороод айлын хар бор ажил хийж эхэлсэнээс хойш бүгд үнэгүйгээр зархын тулд нааша наашаа гэнэ ах маань.Өөрийгөө золиослоод намайг сургахаар хатуу шийдсэн байлаа .

Би сургуулийн дотуур байранд.л байна. Ах минь хааял нэг урагдсан дээлтэй орж ир нь Сургуулийн үүдэнд ноорхой гандсан дээлтэй .Хөөрхии ах маань олон хүүхэдүүд дотороос Уртаа ахын дүү наашираа гэж даллан бүдүүн дуугаар дуудна .Би ахаасаа ичнэ таныг хэн сургууль дээр ир гэсэн юм Ноорхой хувцасаараа гайхуулах гээ юу .Хүүхдүүд намайг мануухайгын дүү гэж шоолж бн .Гэхэд ах минь юу ч дугаралгүй улайлгаал зогсоод байж билээ.Өвөрөөсөө баавгайтай чихэр 2 ширхэг өгчөөд жуулчин өгсөн юм гээд бас ааруул боорцог өгчөөд за ахан дахиаж ирэхгүй гээд явж билээ Аргач үгүйлдээ ахд минь хэн дээл оёж өгөхөв дээ .

Ах минь хэний төлөө тэгэж байлаа миний төлөө .Би тиим л тэнэг байлаа. Зуны амралалт боллоо .Баян Доржийн гэрлүү ах маань тэнд байсан юм .Тэднийг их ааш муутай айл .Ах бид хоёр гадаа Тэрэг нь дээр мал манаж хонон ах маань өөрийхөө дээлээ надыг бас давхар хучаад өөрөө дээлгүй хонодог байсан . Нэгэн өдөр мал хучирлахаар яваад .Эргэх үед хүчтэй бороо орж билээ .Б и бас байн байн хэрвээ аав ээж байсан бол гэж ахыхаа зүрхнии шархыг байн байн хөндөж .

Ах минь надад аав ээжийн хайрыг давхар мэдрүүлэх гэж ямар их хичээж байсан болдоо .Тэр өдөр бас энэ үгийг байн байн давтаж өлсөж ядарч бн гэж үглэж .Усан бороонд дунд ганц байсан цуваа надад өгч ах нь зүгээр гээд наймаг түрүүлж усаар хөтлөж гараад .Хариу эргэж явсанаа нөгөө миний өлсөөд бн гэсэн үгийг санаад өвөртөө хадгалаж байсан хялгар хөх алаг ууданд боосон ааруулаа өгөөд малыхаа түрүүчииг тогтооч байгарарай ахан удахгүй ирэн гээд явсан тэр мөч бороо орох бүрт сэтгэлийг минь урж тасдана .

Тэр ааруулийн амт одоо болтол зүрхэнд амтагдана. Охин Ааваа ах чинь хаашаа явсан бэ гэхэд .Уртаа Ах маань аав ээж хоёрлуу би дүүгээ сайн харсан гэж хэлэхээр явсан гээд сананаад алдаа нүдний шилний цаанаас ганц нэг нулимас урсгав .2021.09.25 Б.Сумьяа

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Back to top button